سکوت شب
نگاه خیره به جاده گوش به سخنان سپرده فکر در نبودن جدایی دل مانده در گرمی دستان بغض ها پنهان اشک ها در دل نم باران آینه روبرو چهار گوشه پر از ما غم ها در چشم ها نهفته باید که رفت ... " ف " در این خفتن ها دل سوی بیکرانه ات پر کشیده باز نگاهم را آویخته ی دل کرده ام تا که رسیدنی به تو بغض هایم آتشین اند و در این سردی تو را می جویند و دستان ام بی تاب و پریشان ِ عطر تو همه خواهش ام ... امشب نیز وجودت شوریدگی هایم را می زداید و آرامشی ست روحم را " ف" عذابم میدهد سکوت این شهر در این آشفتگی ها چرا قدمی برنمی دارند از برای خود تا رویشی زیبا غرق در شادی های خویش اند انگار و فراموش کرده اند سبزه هایی را که قد نکشیده می چینندشان آه که چه سوزناک است قامت های سرخ افتاده بر زمین نگاهم را آتشی ست بر خواسته از دل کاش در شهری بودم که دستان سبز بر یکدیگر گره خورده اند و خاکستری ها را می زدایند با نفس هایی که از سرخی زنده تر شده اند افسوس که نمی توانم بودن تا دستانم را گره زنم با آن ها ** دعا میکنم برای سلامتی سبزها و نجات از خاکستری ها ** " ف " صدای دلنشین و درآمیخته ی اذان و باران حسی لطیف در من دست بر آسمان برافراشته ام صدای اذان بر دستانم فرود می آید بو می کنم دستانم را عطر او می آید الله اکبر در وجودم می پیچد دل سجاده ای می شود برای بوسه های باران روحم سجده می کند بر بوسه هایش " ف " این تپش های بی امان دل از برای کیست؟! رحمی ندارند میکوبند دیوار دل را شاید آن ها نیز نمی خواهند این شوریده را رهایی می خواهند شاید... اوج را می خواهید؟؟ ای سرکشان با شمایم با خود ببریدش این آشفته را هوای او را کرده است تنگ است از برایش تنهایش مگذارید نمی شنوید؟؟ این رنجور را بر دوش خود بگذارید و ببرید که دیگر امشب نایی ندارد و تنها نگاهی می خواهد تا سروسامانی " ف " ورق ورق دل پر است از خواهش هایم خدایا... باز آمده ام با آشفتگی هایم دیدی؟ برق چشمانش خبر از خستگی روح می داد و شوریدگی درون خنده های دردناک اش آهی از دل خواهش از من خواهش از دل قامت اش خمیده از تلخی ای وای من می سوزاندم در هر نفس الهی ... بشنو صدای تر شده از اشک ام را بشنو صدای خسته اش بشنو این دل بشنو ... " ف " شب از راه دور دست تکان می دهد بر دلم چه کرده است این شب ستاره همراه دارد گویی شتابان به سوی من می آید سوسوی ستاره را به دست واژه هایم می سپارد دست بر شانه اش میگذارم و از کوچه های تاریک ذهن عبور می کنم تا به او " ف " باز هم شب باز هم تو باز هم من باز هم این باران تر کرده واژه هایم را تر کرده عطرت را باز هم نوازش حرف ها از تو بر صورتم جاری می شوی در جانم در هر نفسم از تو شب و من من و تو تو و باران باران و من باز هم من باز هم تو باز هم شب " ف " پریشانم کرد پریشانی اش وقتی که خواندمش سطر به سطرم لرزانید بی تاب شدم دلم بارید خواستمش شنید اما اکنون نمی دانم ... باید که باشد برایش . . . شاید ... " ف " ابرها تاریک و من بی قرار عبوری بایدم تا تو می گذرم به هوایت از دل شب " ف "
| Design By : Night Skin |
LinkDump
